جوجه رزیدنت میشود !

( جوجه انترن سابق )

25 اسفند 86

... ساعت حدودای 5 بود که بعد از یه پیاده روی حسابی از میدون ولیعصر داشتم از تجریش برمیگشتم . از تو شیشه ی ماشین یه حاجی فیروز دیدم که با اون لباسای قرمز همیشگی و صورت سیاه و دایره زنگی به دست تو پیاده رو داشت میخوند . وقتی خانوم کناری با همون لحن مهربون و ساده ی مردم شهری که من عاشق سادگی شونم پرسید عزیزم چرا گریه میکنی ... گفتم یادم نبود که عید نزدیکه ... گفت خب خوشگلم هنوزم دیر نشده .... دیر نشده بود ...

1 فروردین 87

... ساعت 9 بود و من تازه وسایلم رو تو اتاق انترنی پهن کرده بودم . تلویزیون روشن بود و 18 دقیقه تا تحویل مونده بود . احساس بدی داشتم . چرا باید اینجا باشم ... چرا با مامان اینا نرفتم ... صورتم گرم شد و دیگه نفهمیدم کی تحویل شد ... قرآن رو باز کردم ...قرآنی که هر سال بابا بازش میکرد و چشم ما فقط به اسکناس های تا نخورده لای قرآن بود ... من ... بدون هفت سین ... بدون ماهی ... دور از خانواده ... کشیک روز اول بخش روان پزشکی ... صدای تبریک پرستارا از توی استیشن ... صدای زنگ موبایل ... صدای مامان و بعدش بابا ... نیتی کردم و حافظ رو باز کردم ... آرومم کرد ...

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند                  چنان نماند و چنین نیز نخواهد ماند

من ارچه در نظر یار خاکسار شدم                     رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

چو پرده دار به شمشیر میزند همه را                 کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند

چه جای شکروشکایت زنقش نیک وبد است       چو بر صحیفه ی هستی رقم نخواهد ماند

سرود مجلس جمشید گفته اند این بود               که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند

غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه                    که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند

توانگرادل درویش خود به دست آور                     که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

برین رواق زبرجد نوشته اند به زر                        که جز نکوئی اهل کرم نخواهد ماند

سحر کرشمه ی وصلم بشارتی خوش داد            که کس همیشه گرفتار غم نخواهد ماند

                                                ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ

                                                 که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند.

 

نوشته شده در جمعه ٢ فروردین ۱۳۸٧ساعت ۱:٢٤ ‎ب.ظ توسط لاله نظرات () |

Design By : Night Melody